Son dönemde yayımlanan köşe yazılarına bakıldığında, opera ve sahne sanatları üzerine dikkat çekici bir yoğunlaşma görülüyor. Ancak bu yazıların ortak bir özelliği var: neredeyse çoğu olumsuz bir çerçeve içinde kurgulanmış. “Mozart’ın Figaro’nun Düğünü’nde yönetim kaosu”, “Türk operasına ağıt”, “Mozart’sız Don Giovanni”, “yanlış kadrolu Rigoletto” ya da “Lucia yanlış ellerde” gibi...
