Büyükada’nın Mütevazılığı, Lefter’in Mirası ve Türk Futbolunda Bitmeyen Yıldız Hastalığı

Büyükada sokaklarında yürürken insanın aklına gösteriş değil, sadelik gelir. Bu ada, Türk futboluna dünya çapında bir efsane kazandırdı: Lefter Küçükandonyadis. Lefter, kariyerini astronomik transfer ücretleriyle değil; karakteri, çalışkanlığı, futbol zekâsı ve centilmenliğiyle ölümsüzleştirdi.

Aynı şekilde Kadıköy de Can Bartu gibi hem futbol hem basketbolda iz bırakmış bir spor insanını yetiştirdi. Bu isimler, Türk sporunun hafızasında milyonlarca avroluk sözleşmeler nedeniyle değil, bıraktıkları değerler nedeniyle yaşamaya devam ediyor.

Bugün ise futbolumuz bambaşka bir noktaya sürüklenmiş durumda.

Her transfer döneminde büyük kulüpler, kariyerlerinin sonuna yaklaşmış uluslararası yıldızların peşine düşüyor. Taraftar heyecanlandırılıyor, sosyal medya kampanyaları düzenleniyor, havaalanı karşılamaları yapılıyor. Oysa birkaç ay sonra geriye çoğu zaman ağır maaş yükü, bozulan kulüp bütçeleri ve yeni borçlar kalıyor.

Son günlerde adı Trabzonspor ile anılan Mohamed Salah da bu tartışmaların merkezinde yer alıyor. Salah, dünya futbolunun önemli oyuncularından biridir. Ancak 34 yaşına yaklaşmış bir futbolcuya ödenecek olası yüksek maaş, imza parası ve diğer mali yükümlülükler, sadece sportif değil ekonomik açıdan da sorgulanmalıdır. Böyle bir transfer yapılacaksa, kulüp yönetimi taraftara bunun maliyetini, finansmanını ve beklenen sportif katkıyı açık biçimde anlatmalıdır.

Asıl mesele yalnızca bir futbolcu değildir.

Türkiye’de büyük kulüpler yıllardır aynı döngünün içinde dönüp duruyor. Yaşı ilerlemiş yıldızlara milyonlarca avro ödeniyor; buna karşılık altyapılar yeterince gelişmiyor, genç oyuncular forma şansı bulamıyor ve kulüplerin borç yükü her yıl biraz daha artıyor.

Bu paralar sonuçta yöneticilerin cebinden çıkmıyor.

Bu paralar; kombine alan taraftarın, forma satın alan çocuğun, kulübe aidat ödeyen kongre üyesinin, yayın gelirlerinin ve kulübün geleceğinin parasıdır. Başarısız olan transferlerin faturası ise yıllarca kulübün omuzlarında kalmaktadır.

Futbol artık sadece transfer şovlarıyla yönetilemez.

Lefter’in Büyükada’da temsil ettiği anlayış ile bugünkü transfer çılgınlığı arasında büyük bir fark vardır. Lefter, futbolun önce karakter, emek ve aidiyet olduğunu gösterdi. Bugün ise futbol, çoğu zaman yalnızca yüksek maaşların ve sosyal medya gösterilerinin konuşulduğu bir sektör hâline geldi.

Türk futbolunun yeniden ayağa kalkabilmesi için yıldız isimlerin peşinden koşmak yerine sürdürülebilir bir model kurulmalıdır. Genç oyuncular yetiştirilmeli, kulüpler gelirleri kadar harcamalı ve transfer kararları popülerlik yerine teknik analiz ve mali disiplin esas alınarak verilmelidir.

Büyükada’nın Lefter’i ve Kadıköy’ün Can Bartu’su bize hâlâ aynı dersi veriyor:

Büyük futbolcular yüksek maaşlarla değil, büyük karakterleriyle hatırlanır. Büyük kulüpler ise transfer şovlarıyla değil, sağlam mali yapıları ve yetiştirdikleri oyuncularla geleceğe taşınır.