Büyükada’da Sabahın İlk Çayı: Bir Bardak Huzur

Büyükada’da sabahın ilk ışıklarıyla demlenen bir bardak çayın kokusu, şehirde içilen yüzlerce çaydan ilk bakışta farklı görünmeyebilir.

Tekniği bellidir: Alt çaydanlıkta su kaynatılır, kaynar su üst demliğe alınır ve üzerine iki kaşık çay eklenir. Çay yapraklarının ağır ağır dibe çökmesi, 10-15 dakikalık sabır sürecinin tamamlanması beklenir. Ardından berrak bir dem, kaynar suyla tamamlanır. Tercihe göre şekersiz ya da tek bir kesme şekerle ilk yudum alınır. Kimi zaman pratik olsun diye cam demliğe iki poşet çay atıp hızlıca hazırlamak da mümkündür.

Yöntem tamamen tercihe kalmıştır. Sonuçta çay, çaydır.

Ama Büyükada’nın sırrı, o demlikte değil; çayın demlendiği anda saklıdır.

Yazın son sıcak günlerinde, termosunuza doldurduğunuz sıcak çayla deniz kıyısına indiğinizde işin rengi değişir. Karşınızda ufka kadar uzanan masmavi bir deniz, kulaklarınızda martıların ritmik çığlıkları ve kıyıya vuran hafif dalgaların sesi vardır.

Rüzgârla birlikte burnunuza gelen tuzlu deniz kokusuna, kayalıkların arasından yükselen kurumuş otların ve çamların kokusu karışır.

İsterseniz çarşı içinde, fırınların önündeki küçük masalardan birine oturup bir çay ve bir simit isteyebilirsiniz. Ancak çayın taze demlenmiş olmasına dikkat etmek gerekir. Çay bayatlamışsa ısrar etmenin anlamı yoktur; yerinizi değiştirin, başka bir yerde yeniden deneyin.

Hatta en güzeli, mümkünse kendi çayınızı kendiniz demlemektir. Termosunuza doldurduğunuz güzel bir çay, sabah yürüyüşünün ardından deniz kenarında bir bank üstünde size çok daha özel bir keyif verebilir.

İşte tam o anda anlarsınız ki Büyükada’da içilen sabah çayını farklı kılan, onun nasıl demlendiği değil; size sunduğu o mucizevi kaçış alanıdır.

Dünyanın gürültüsü, gündelik hayatın koşuşturması, siyasetin bitmek bilmeyen tartışmaları ve hayatın bütün ağırlığı, o deniz çizgisinin ötesinde kalır.

Sizi ilgilendiren tek şey elinizdeki cam bardağın sıcaklığı, yanında çıtır taze bir simit, denizden gelen hafif esinti ve yazın son günlerinin tadını çıkarmaktır.

Bütün bir yılın yorgunluğunu yalnızca bir bardak çay, bir simit, bir martı sesi ve kurumuş otların kokusuyla üzerinizden atabilmekten daha büyük bir lüks olabilir mi?

Kimi çayı öyle demler, kimi böyle…

Yöntemler değişir; ama Büyükada’da sabahı bir bardak çayla karşılamanın verdiği o derin huzur hiç değişmez.

Afiyet olsun.